Testopius'u neden kurdum

Boğaziçi'nde Elektrik-Elektronik mühendisliği okurken test mühendisliği henüz radarımda yoktu. İlk gerçek işimde — bir siber güvenlik ürününün QA ekibinde — fark ettiğim şey buydu: en pahalı bug'lar kod hatasından değil, ekiplerin birbiriyle konuşmamasından çıkıyor.

7+ yıl boyunca fintech, dijital kimlik, 2FA ve mobil super app'lerde test yaptım. Robot Framework, Appium, Playwright, MCP server'lar, AI agent'lar. Ama asıl öğrendiğim: iyi QA bir yetenek değil, bir refleks.

Bir arkadaşım, kendi SaaS'ini çıkarmak üzereydi. 'Launch'tan önce birkaç gözle test ettirmek lazım ama kimseyi tanımıyorum, ajanslar $10k retainer istiyor, Fiverr'da ne alacağımı bilmiyorum' dedi.

Bir öğleden sonra ürününü baştan sona kullandım. 3 kritik bug buldum, biri ödeme akışını komple kırıyordu. Yazılı rapor, ekran kayıtları, çözüm önerileri — 4 saat sürdü. Launch gecikmesi iptal oldu.

Sonraki hafta aynı mesajı 3 farklı founder'dan aldım. İşte Testopius'u kurduğum an bu.

Çoğu QA hizmet modeli ya saatlik ücret ya aylık retainer üzerine kurulu. İkisi de founder için kötü — çünkü ya zamanla pazarlık ediyorsun ya da aylarca ihtiyacın olmayacak bir hizmete bağlanıyorsun.

Testopius 3 sabit paket: $250 Spot Check, $900 Full QA Audit, $1,500 Automation Starter. Her birinin kapsamı net, teslim tarihi sabit. 1 saati pazarlamam, 2 ayı taahhüt etmen gerekmiyor.

Kullanıcı sayım tek haneli olmalı — her müşteriye kafamın tamamını verebileyim. Agency büyümesi istemiyorum, uzun soluklu güven istiyorum.

2026'daki büyük bahis: AI test agent'larının QA'nın yazma kısmını otomatikleştirmesi. Lento Circle için TestLink → MCP → Playwright pipeline'ı kurdum — sıfır manuel kod. Aynı pattern'i Automation Starter müşterilerine getirmeye başlıyorum.

Agent'lar çok şeyi yapabiliyor; bir sürü şeyi de yapamıyor. Bu ikisinin kesiştiği yerde — insan düşünür, agent yazar — en çok değeri gördüm. Testopius bunun üzerinde büyüyor.